
Επιστολή στην Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης Περί της αναγνωρίσεως και εφαρμογής της Συνοδικής Αποφάσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος της θέσεως Του Εσταυρωμένου όπισθεν της Αγίας Τραπέζης
----‐---------------------------------------------------------------------------
ΠΡΟΣ
Την Ιεράν Επαρχιακήν Σύνοδον
της Εκκλησίας της Κρήτης
Διά του Προέδρου Αυτής
Τον Σεβασμιώτατον Αρχιεπίσκοπον Κρήτης,
Υπέρτιμον και Έξαρχον πάσης Ευρώπης
κ.κ. Ευγένιον
ΘΕΜΑ: Περί της αναγνωρίσεως και εφαρμογής της Συνοδικής Αποφάσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος περί της θέσεως Του Εσταυρωμένου όπισθεν της Αγίας Τραπέζης – Αίτημα αποκαταστάσεως της καθιερωμένης εκκλησιαστικής παραδόσεως εις τον Ιερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας.
Μακαριώτατε
Μετά βαθυτάτου σεβασμού προς τον συνοδικόν θεσμόν, την εκκλησιαστικήν τάξιν και την Ιεράν Παράδοσιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας, απευθυνόμεθα προς την Υμετέραν Μακαριότητα και την Ιεράν Επαρχιακήν Σύνοδον της Εκκλησίας της Κρήτης, προκειμένου να θέσωμεν υπ' όψιν Υμών ένα ζήτημα ιδιαιτέρας εκκλησιολογικής και λειτουργικής σημασίας, το οποίον αφορά την τιμητικήν και λειτουργικήν θέσιν Του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού εντός του Ιερού Βήματος.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατά την 168ην Συνοδικήν Περίοδον αυτής, συνελθούσα κατά τας συνεδρίας της 10ης και 11ης Μαρτίου 2025, προέβη εις ομόφωνον απόφασιν περί της θέσεως του Εσταυρωμένου εντός του Ιερού Βήματος.
Η απόφασις αυτή απετυπώθη επισήμως εις την υπ' αριθμόν 3095 Εγκύκλιον της 20ής Μαρτίου 2025, διά της οποίας διετυπώθη σαφώς η εκκλησιαστική θέσις επί του ζητήματος.
Ειδικότερον, η Ιερά Σύνοδος απεφάνθη:
«1. Η τοποθέτησις του Σταυρού του Χριστού όπισθεν της Αγίας Τραπέζης είναι γενικώς καθιερωθείσα παράδοσις, όπως παρατηρούμεν εις τα Πατριαρχεία και τας Αυτοκεφάλους Ορθοδόξους Εκκλησίας, ως επίσης παράδοσις είναι και η περιφορά του Εσταυρωμένου και η προσκύνησις Αυτού την Μεγάλην Πέμπτην, ως και του ιερού Επιταφίου την Μεγάλην Παρασκευήν.
Ο Σταυρός Του Χριστού εις την θεολογίαν της Εκκλησίας, ως εκφράζεται εις τα έργα των Πατέρων και εις την ιεράν υμνογραφίαν, είναι αρρήκτως συνδεδεμένος με την Ανάστασιν Αυτού και δεν διαχωρίζονται:
«Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν, Δέσποτα, και την αγίαν σου Ανάστασιν δοξάζομεν».
Είναι ενιαίον το μυστήριον Του Σταυρού και της Αναστάσεως Του Χριστού.
Δεν νοείται ο Σταυρός Του Χριστού δίχως την Ανάστασιν Αυτού ούτε Ανάστασις Του Χριστού άνευ Του Σταυρού.
Αι λειτουργικαί αλλαγαί του τυπικού της Εκκλησίας γίνονται με αποφάσεις των Συνοδικών Οργάνων Αυτής».
Η ανωτέρω συνοδική διατύπωσις δεν αποτελεί απλώς μίαν περιγραφικήν αναφοράν εις μίαν συνήθειαν, αλλά σαφή αναγνώρισιν της καθιερωμένης εκκλησιαστικής παραδόσεως και της σημασίας της εν τη λειτουργική ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Διά τον λόγον αυτόν, θεωρούμεν απολύτως αναγκαίαν την εξέτασιν της ανωτέρω συνοδικής αποφάσεως υπό της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης και την επίσημον αναγνώρισιν της διατυπωθείσης εκκλησιαστικής αρχής, με την ανάλογον μέριμναν διά την διαφύλαξιν της λειτουργικής παραδόσεως εις τους Ιερούς Ναούς της κανονικής αυτής δικαιοδοσίας.
Η ανάγκη της παρούσης αναφοράς καθίσταται ιδιαιτέρως επιτακτική εξ αφορμής όσων έχουν συντελεσθεί εις τον Ιερόν Μητροπολιτικόν Ναόν του Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας.
Εν τω συγκεκριμένω Ναώ, κατόπιν ενεργείας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κυρίλλου,
Ο Εσταυρωμένος απεμακρύνθη από την κεντρικήν θέσιν όπισθεν της Αγίας Τραπέζης και μετεφέρθη εις παρακείμενη τραπεζαν του ναου, ενώ εις την κεντρικήν θέσιν τοποθετήθη σύνθρονον, με αποτέλεσμα την ουσιώδη μεταβολήν της μέχρι τότε διαμορφωμένης λειτουργικής εικόνος του Ιερού Βήματος.
Η ενέργεια αυτή έχει προκαλέσει έντονον προβληματισμόν, θλίψιν και σκανδαλισμόν εις μερίδα του πιστού λαού της τοπικής κοινωνίας, εκφραζόμενον διά των αντιδράσεων και των διαμαρτυριών των πιστών.
Διευκρινίζομεν ότι ουδεμίαν αντίθεσιν έχομεν προς τον ιστορικόν και λειτουργικόν θεσμόν του συνθρόνου, ούτε αμφισβητούμεν την εκκλησιολογικήν του σημασίαν.
Εκείνο το οποίον υπερασπιζόμεθα είναι η αδιαπραγμάτευτος τιμή προς Τον Εσταυρωμένον Χριστόν και η διαφύλαξις της καθιερωμένης θέσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού , ο οποίος δεν δύναται να παραμερίζεται εις τρόπον ώστε η παρουσία οιουδήποτε άλλου λειτουργικού στοιχείου να καταλαμβάνη την κεντρικήν θέσιν την οποίαν επί μακρόν κατείχεν.
Ουδέν λειτουργικόν στοιχείον, όσο σεβαστόν και αν είναι, δύναται να επισκιάζη το κεντρικόν σωτηριολογικόν γεγονός της Σταυρικής Θυσίας του Κυρίου.
Διότι, κατά τον Απόστολον Παύλον,
«Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. στ΄ 14).
Κατόπιν τούτων, ζητούμεν υπευθύνως από την Ιεράν Επαρχιακήν Σύνοδον της Εκκλησίας της Κρήτης να αναγνωρίση επισήμως την εκκλησιαστικήν αρχήν και την λειτουργικήν παράδοσιν όπως διετυπώθησαν εις την ομόφωνον απόφασιν της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, να λάβη σοβαρώς υπ' όψιν την σχετικήν Συνοδικήν Εγκύκλιον και να μεριμνήση διά την διαφύλαξιν και εφαρμογήν της εν λόγω παραδόσεως εις τους Ιερούς Ναούς της Εκκλησίας της Κρήτης.
Περαιτέρω, ζητούμεν την ουσιαστικήν εξέτασιν της συγκεκριμένης περιπτώσεως του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας και την έμπρακτον αποκατάστασιν της εκκλησιαστικής τάξεως, διά της επαναφοράς Του Εσταυρωμένου εις την κεντρικήν αυτού θέσιν, όπισθεν της κεντρικής Αγίας Τραπέζης.
Δεν διεκδικούμεν προσωπικά προνόμια, ούτε στρεφόμεθα εναντίον εκκλησιαστικών προσώπων και θεσμών.
Απευθυνόμεθα προς την Εκκλησίαν ως πιστά μέλη του σώματός Της, με συναίσθησιν της ευθύνης μας έναντι της Ιεράς Παραδόσεως και με την πεποίθησιν ότι η φωνή των πιστών, όταν αποβλέπει εις την προάσπισιν των ιερών και οσίων της Ορθοδόξου πίστεως, αξίζει να εισακούεται και να αντιμετωπίζεται με την δέουσαν εκκλησιαστικήν σοβαρότητα.
Ο Τίμιος Σταυρός δεν αποτελεί απλώς ένα λειτουργικόν αντικείμενον μεταξύ άλλων. Είναι το καύχημα της Εκκλησίας, το σημείον της νίκης κατά του θανάτου, το σύμβολον της θυσιαστικής αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπον. Η τιμή προς τον Εσταυρωμένον δεν δύναται να εξαντλείται εις μίαν γενικήν διακήρυξιν, αλλά οφείλει να εκφράζεται και εις την λειτουργικήν πράξιν και την ευλαβή διατήρησιν της παραδόσεως.
Προσβλέπομεν εις την συνοδικήν ευθύνην και την ποιμαντικήν μέριμναν της Εκκλησίας της Κρήτης, ευελπιστούντες ότι το παρόν αίτημα θα τύχη της πρεπούσης προσοχής και θα οδηγήση εις συγκεκριμένην εκκλησιαστικήν αντιμετώπισιν του ζητήματος.
Μετά βαθυτάτου σεβασμού
και εν Κυρίω τιμής,
Οι υπογράφοντες πιστοί
Πιστοί Ιεραπυτνης-Σητειας Ομολογία Πίστεως
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου